NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Kiedy człowiek ma problem...
ODCINEK 14
...najpierw mówi, potem myśli.
Pragnie tylko znaleźć rozwiązanie,
więc zapomina o konsekwencjach.
Nigdy nie słyszałem o zapiskach,
które miał ci powierzyć Bong-soo.
Zapisywał wszystkie transakcje, polecenia i notatki,
a także informacje o tajnych spotkaniach
w czasie współpracy z panem i z prezesem Moo-il Parkiem.
Wspomina o ponad 100 wpływowych osobach.
Wiele z nich wciąż zajmuje wysokie stanowiska.
Wytłumacz mi.
Jeśli miał w rękach tak groźną broń,
dlaczego jej nie użył?
Dlaczego wrócił do Japonii?
Nie wierzę ci.
Bo uważał pana i prezesa Parka
za najgorsze ścierwo.
Tych dwóch
nie warto traktować jak ludzi.
Choćbym ujawnił ich przekręty i musieliby za nie odpowiedzieć,
te gady bez serca
nie będą żałowały za grzechy.
Za późno, żeby wysłać ich do więzienia.
Przestępstwa przedawniły się kilka lat temu.
Ale można tak skończyć ich kariery polityczne.
Jeśli ludzie dowiedzą się
o przekrętach związanych z organizacją igrzysk,
nie będą w stanie oczyścić swoich imion.
Nie jadę tam mścić się za ciebie.
Chcę założyć firmę.
Kiedy będziesz ją prowadziła,
nadejdzie czas, kiedy mój notatnik ci się przyda.
Bong-soo
wyjątkowo dbał o szczegóły.
To jedyne, co znajdowało się
w jego skrytce bankowej.
To twoja tajna broń przeciwko mnie.
Na pewno chcesz ją po prostu oddać?
Nigdy nie planowałam użyć tego,
aby pana zdyskredytować.
Teraz to stało się dziedzictwem mojego ojca
i tak najlepiej spełni swoje przeznaczenie.
Proszę to spalić.
Tak jest.
Rozumiem, że mamy umowę.
Pani Seo.
Nie mogę pojechać na pogrzeb,
ale przyjmij moje kondolencje.
Złóż wieniec także w moim imieniu.
Chcę, żeby spoczywał w pokoju.
Nie mogę więc spełnić pana prośby.
Wypuśćcie też dziewczynę.
Ta kwestia jest już rozwiązana.
Pan Gun-woo w jakiś sposób ją znalazł.
Nie martw się o panią Seo.
Pewnie wiedziała, co robi, idąc z nimi.
Wiesz, do czego jest zdolna.
Prześpij się.
Wczoraj na pewno nie zmrużyłaś oka.
Cieszę się, że byłaś z Yi-kyung, kiedy dowiedziała się o śmierci ojca.
Nie mieści mi się to w głowie.
Jej ojciec umarł,
a ona nie ma czasu na smutek.
Gdzie jest pani Seo?
Pojechała prosto na lotnisko.
Nie wiem, ile czasu nas nie będzie. Zajmij się w tym czasie Galerią.
Oczywiście.
Pani Kim, czy mogę pojechać na lotnisko...
Se-jin.
Przykro mi, ale to sprawa wewnętrzna.
Wkrótce się zobaczymy.
Muszę przeliczyć saldo na dziś.
On będzie czekał,
aby móc odejść w pokoju.
Moje kondolencje.
Dziękuję.
Dwadzieścia pięć milionów jenów.
Plus 37 milionów jenów.
W obliczu kryzysu gospodarczego
to zupełnie dobry wynik.
Nie bądź zawiedziony.
Bong-soo...
nie żyje?
Tak.
Jak mógł odejść pierwszy, a na świecie zostawić grzeszników?
Boże.
Jak mam teraz
odpokutować swoje winy?
Czy jego córka pojechała do niego?
Tak.
Powinniśmy wysłać upominek kondolencyjny w imieniu firmy.
Stryj z pewnością już to zrobił.
Boże.
Co za okrutny człowiek.
Nie smuć się, ojcze.
Usiądź.
Wiesz, czy Yi-kyung wraca do Korei?
W obecnej sytuacji
musi zamknąć tutaj firmę
i przejąć interes ojca w Japonii.
Wróci.
Nie porzuci tak łatwo tego,
co chciała tu osiągnąć.
Czy nie mówiłeś, że Tae-joon jest teraz jej wrogiem?
Czemu chciałaby prowadzić tu firmę,
mając jego przeciwko sobie?
Ona chce pokonać pana Janga.
Mówiłem jej, że i tak nie warto być na szczycie.
Boże.
Dzień dobry.
Dziś może pan porozmawiać ze mną.
Myślałem, że to pan Jang mnie wezwał.
Ja mogę powiedzieć panu to samo.
Pan Jang jest zaniepokojony powolnymi postępami
nad Projektem Neomiasto.
Jeśli Projekt ma pomóc w najbliższych wyborach prezydenckich,
musi pan przyspieszyć pracę.
Proszę posłuchać.
Ja też nie jestem zachwycony.
Proszę zostawić sprawy Grupy mnie...
To, że pani Seo odeszła,
nie znaczy, że może pan robić, co się panu podoba.
Prosimy o raport
z postępu prac nad Projektem.
Czy to rozkaz pana Janga?
Co za różnica?
Jak długo czekasz?
Jakieś trzy godziny.
A co z jej profilem?
Tamtego dnia usunęła mnie ze znajomych.
Utknęliśmy w martwym punkcie.
Spróbujmy gdzie indziej.
Poczekajmy jeszcze trochę.
To strata czasu.
Widziałaś, jak zareagowała.
Mi-yun Jung nie ma zamiaru nam pomóc.
Jestem pewna, że po prostu ją zaskoczyliśmy.
Za jakiś czas ją przekonamy.
Se-jin.
Kiedy oni czegoś pragną,
nie pozwolą nikomu i niczemu stanąć na ich drodze.
Ostatnio nam grozili.
Teraz porwali panią Seo.
Jej ojciec zmarł,
a oni próbowali użyć tego jako karty przetargowej.
Niepokoję się tak samo, jak ty.
Ale skoro tak jest,
musimy być ostrożniejsi.
Rozumiesz?
Nie jesteś zmęczony?
Powinieneś pójść się zdrzemnąć.
Była długa kolejka żałobników,
i z Korei, i z Japonii.
Co z Yi-kyung?
Powiedziała coś?
Słuchaj, ty nieudaczniku.
Wróg czy przyjaciel,
na pogrzebie nie można okazać braku szacunku.
Nie rozmawialiśmy o interesach.
Tak czy siak, poszczęściło jej się.
Słucham?
Podobno prezes Seo był bajecznie bogaty.
Jest jedynaczką, więc odziedziczyła wszystko.
Nieźle.
Momentalnie odbije sobie straty
spowodowane półrocznym zawieszeniem firmy.
- No co? - Jak tak pragniesz spadku,
może powinieneś się modlić
o moją prędką śmierć?
Jak możesz tak mówić?
Ale przyznaję, że trochę zazdroszczę.
Słyszałem, że dzielisz się firmą Yi-kyung z prezesem Songiem.
A masz przecież zdolnego syna.
Nie musisz dawać obcemu się wzbogacić.
Ty niby jesteś zdolny?
Ostatnio wiele zarobiłem na międzynarodowych inwestycjach.
Widziałeś moje przychody.
Parę razy ci się poszczęściło i zrobiłeś się arogancki.
Szczęściu trzeba pomagać.
Nie patrz tak na mnie.
Boże.
Co za smarkacz.
Nie ufa własnemu synowi.
Gdzie mój anioł?
Już prawie czas na kolejną podpowiedź inwestycyjną.
Cześć.
Hej...
Masz jakieś wieści...
od pani Seo?
Nie.
Pan Jo i pani Kim kilka razy dzwonili,
ale pani Seo ani razu.
Pewnie jest zajęta po pogrzebie.
Nie martw się.
Załatwi sprawy w Japonii, odpocznie przez parę dni i wróci.
Musisz być strasznie zajęty.
Chciałabym pomóc,
ale nie mogę.
I tak dziękuję.
To powodzenia z pracą.
WIEŻA MOOJIN
Czy kwestia przetargu została rozwiązana?
Ach, to?
Wstrzymaliśmy się na chwilę, żeby wykorzystać firmy
zaproponowane przez panią Seo.
Komisja Etyki Handlu to zatwierdziła.
Przetarg zostanie powtórzony.
Polecę panu firmę budowlaną.
To się nie uda.
Jeśli weźmiemy którąś ze starych firm,
będą problemy przy ewentualnym audycie.
Wybraliśmy już firmę...
Proszę pana.
Czy to zabrzmiało jak prośba?
Proszę nie sprzeciwiać się życzeniom pana Janga.
A czy jego życzeniem jest kradzież?
Pani Seo, kiedy pani wróciła?
Przyjechałam prosto z lotniska.
Moje kondolencje. To panią na pewno wstrząsnęło.
Zbieranie plonów z pola uprawianego przez kogoś innego to zwykła kradzież.
Czy tego chce pan Jang?
Nazwijmy to poradą biznesową.
Proszę nie bawić się w gierki słowne i wyjść.
Nie mogę na pana patrzeć.
To proste.
Budową zajmie się Geo Construction.
Nie warto rozważać innych ofert.
Słyszała pani,
co powiedział pan Nam.
Jeśli postąpię wbrew żądaniom pana Janga, będę miał kłopoty.
Więc musi pan podjąć decyzję.
Pan Jang
czy ja?
Nie powinna pani być tak pewna siebie.
To było irytujące,
że słodkie słówka pana Janga
skłoniły pana i prezesa Sona,
żeby mnie zdradzić.
Projekt Neomiasto to nasze przedsięwzięcie. Pańskie i moje.
Nie możemy teraz pozwolić panu Jangowi czerpać z niego zysku.
Proszę wybrać Geo Construction.
Proszę pana.
W czasie żałoby dziecko powinno w ciszy wspominać zmarłego rodzica.
Ja zajmę się Projektem.
Szkoda. Dobrze, żegnam więc.
Kiedy następne spotkanie?
Ma pani jakieś dziesięć minut.
Wystarczy.
Proszę iść po samochód.
Tak jest.
Moje kondolencje.
Wiem, że moje słowa niewiele znaczą,
ale jestem pewien,
że twój ojciec jest w lepszym miejscu.
Dziękuję.
Mój ojciec jest w szoku.
Prosił, żebym przekazał kondolencje.
Dobrze.
Jak się czujesz?
Skłamałabym, mówiąc, że dobrze.
Jakoś żyję.
Nadal chcesz walczyć z panem Jangiem?
On pierwszy złamał obietnicę.
Nie mówię o tym, kto ma rację.
On ma przewagę.
Jeśli przez ciebie Grupa ucierpi,
nie będę siedział bezczynnie.
Świat jest wielki i wielu jest wrogów.
- Nieprawdaż? - Martwię się o ciebie.
Martw się o własną rodzinę,
zwłaszcza o stryja.
Kiedy tu będzie?
Jutro rano przypływa statek.
Niech dokładnie przestrzega instrukcji.
Jeśli odstąpi od nich choćby na krok, nie dostanie wypłaty.
Tak jest.
Wiedziałem.
Co tu robisz?
Nie przejmuj się mną.
Czemu stoisz na mrozie?
Wejdź do środka.
Nie. Tylko ją zobaczę i pójdę.
Na pewno ma mnóstwo na głowie.
Kto wie, kiedy wróci?
To nic.
Poczekaj w samochodzie.
Niegrzecznie byłoby znowu odmówić, co?
Dziękuję.
Co ty powiedziałaś?
Zmiana pokoleniowa.
Myślę, że czas, aby Chunha Financing zmieniło właściciela.
Chcesz, żebym pozbył się ojca
i sam został prezesem?
Krótko mówiąc, tak.
Za kogo ty mnie masz?
Może i ojciec mi nie ufa,
a mnie się to nie podoba,
ale organizować przewrót?
Nie jestem taki, jak ci się wydaje.
Sam pan tego nie zrobi,
ale z moją pomocą to możliwe.
Nigdy mi przez myśl nie przeszło, żeby wypchnąć ojca
i zostać prezesem.
Nie musi pan o tym myśleć.
Wystarczy to zrobić.
Jeszcze kilka miesięcy temu
nikt nie podejrzewał, że Moo-sam Park
zostanie prezesem Grupy Moojin.
Osoba, która to sprawiła,
właśnie proponuje panu
taką samą umowę.
Chcesz uczynić mnie prezesem,
żebym stał się twoją marionetką?
Doprawdy.
Taki układ przyniesie obopólną korzyść.
Zysk nie jest jednostronny.
Za kogo mnie masz?
Może mam swoje za uszami,
ale nie jestem kanalią, która pozbędzie się własnego ojca,
żeby zająć jego miejsce.
Proszę zadzwonić, gdyby zmienił pan zdanie.
To się nie wydarzy.
Odmówił?
Zobaczył przynętę,
więc będzie krążył wokół niej.
Teraz musimy dać mu okazję, żeby ją chwycił.
Proszę pani.
Podróż minęła bez problemów?
O co chodzi?
Słyszałam, że pani wróciła,
i zastanawiałam się, jak się pani czuje.
W porządku. Coś jeszcze?
- Nie. - Dobrze.
Wciąż badasz sprawę prawdziwego właściciela Collin Company?
Tak jakby.
Utknęliśmy w martwym punkcie.
Pracuj dalej.
Być może kiedyś będę potrzebowała twojej pomocy.
Ona nic nie może zrobić.
Na pewno jest wściekła i rozgoryczona.
Pewnie chce się na mnie zemścić za ojca.
Ale co ona może?
Nie znała swojego miejsca, więc zaczęła się buntować
i strzeliła sobie w stopę.
Zadbam o zebranie darowizn,
których jeszcze nie wpłacono.
Szkoda, że prezes Park
nie jest równie jak pan przekonany, gdzie leży jego lojalność.
Czy jest z nim jakiś problem?
Ten człowiek
jest zbyt wyrachowany.
Nie rozumie,
że jeśli za wiele się kalkuluje, zaczyna się na tym tracić.
Słyszałem od pana Nama,
że prezes nie zdecydował jeszcze, czy wybrać firmę,
którą pan zaproponował.
Wkrótce się okaże...
po której stronie
stanie prezes Park.
- Zabierz moje walizki. - Tak jest.
- Panie Lee! - Tak?
Tam...
Proszę pana.
Nawet jeśli wziąć pod uwagę długoterminową wartość inwestycji,
sprawa jest przesądzona.
- Dzień dobry. - Jak się pani miewa?
Zginiesz.
Przepraszam.
Proszę pana.
- Proszę pana. - Panie prezesie!
PREZES MOO-SAM PARK
Halo?
On tu jest.
Ten Tajwańczyk.
Niemożliwe.
Wrócił do siebie, kiedy zakończył zlecenie.
Groził, że mnie zabije.
Wyszeptał mi to do ucha.
Niech pan się uspokoi.
Na pewno jest pan wrażliwy z powodu Projektu.
To pani go wysłała?
Nadmiar stresu może prowadzić do paranoi.
Pani Seo.
Takie groźby nie zadziałają.
Paranoja prowadzi do podejrzliwości wobec otaczających ludzi.
Może powinien pan pójść do specjalisty?
Przysłać tu szefa ochrony.
Tak jest.
Jesteś. Gdzie się podziewał mój anioł?
Znowu masz podpowiedzi, które pomogą mi zarobić?
Rozumiem.
ZESTAWIENIE FINANSOWE
Dobrze.
Czemuś taki nerwowy?
Oglądałeś sprośne rzeczy?
Daj spokój.
Nie jestem nastolatkiem.
Kapitał konsorcjum na czwarty kwartał
przejdzie przez nas na konto konsorcjum.
Sprawdź dane z panem Jo i zrób przelew,
jeśli wszystko się zgadza.
Dobrze.
Ale okazja.
Panie Jo?
To ja. Proszę przyjść do mojego biura.
Tak. Szybko.
Odpowiedział.
Mówi, że zbierze, ile tylko zdoła, i zrobi przelew.
Myśli, że jestem ekspertem inwestycyjnym z Wall Street.
Do tej pory wzbogacał się na mniejszych kwotach, więc pewnie chce podnieść stawkę.
Proszę zaprowadzić go na skraj przepaści.
Potem jednym ciosem go zepchniemy.
Dobrze.
Jak idzie projekt pana Jo?
To nie takie proste, jak pan myśli.
Mamy wiele do przeanalizowania.
Zbliża się drugi przetarg, zbytnio się pan ociąga.
Im dłużej zwleka pan z decyzją, tym bardziej pan Jang się denerwuje.
Doprawdy.
Boże.
I pan Jang, i Yi-kyung. Czy oni mają mnie za worek treningowy?
Wsiadaj!
Za nimi.
Zadzwoń do Yi-kyung.
Powiedz, żeby tego nie robiła, że musimy porozmawiać.
Cicho.
Pamiętaj.
Wystarczy kilka sekund,
aby zniszczyć dzieło całego życia.
STATUS INWESTYCJI
Cholera.
Halo, pan Jo?
Nie. Z pieniędzmi wszystko w porządku.
Nie! Sam przekażę to ojcu.
Tak.
Powiedziałem, że nie trzeba! Koniec dyskusji!
Cholera.
Co ja zrobię?
No tak.
Proszę się uspokoić. Przyślę kogoś.
Przekaże panu szczegóły planu.
Zgodziłem się, bo i tak jestem skończony.
Jeśli nam się nie uda,
pociągnę panią na dno.
Nie proponuję planów, które mogą się nie powieść.
Dobrze więc.
Jedź do Chunha.
Naprawdę chce pani to zrobić?
W czym problem?
Chyba przekracza pani dozwoloną prędkość.
Moi przeciwnicy tak robią. Gdybym ja jechała zgodnie z przepisami,
zostałabym z tyłu.
Nie znoszę zostawać z tyłu.
Panie Jo, proszę jechać do Moojin.
Prezes Park powinien już zdecydować się na Geo Construction.
Tak jest.
Czy z panią Seo naprawdę wszystko w porządku?
Przez cały pogrzeb nie uroniła ani jednej łzy.
W duszy pewnie płakała cały czas.
Jak może być w porządku?
To podanie Mi-yun Jung o przyznanie opieki nad dzieckiem.
Skąd je masz?
Przypomniałam sobie, że na profilu wspominała o synu.
Że za nim tęskni, że został w USA,
tego typu rzeczy.
Pani Moon, to pani je dla niej znalazła?
Mam dużo wolnego czasu.
Przy okazji je przetłumaczyłam.
Wiem, że to poniżej pani kwalifikacji. Przepraszam.
Niewiele możemy z tym zdziałać.
Chcę się skontaktować z jej synem.
Jeśli ma 13 lat, na pewno ma konto na portalu społecznościowym.
A więc utrzymuje kontakt z matką.
Sąd jej tego zakazał.
Będzie szczęśliwa, jeśli dam jej filmy,
zdjęcia albo wiadomości od syna.
Może wtedy zechce współpracować.
Jeśli nie, przynajmniej to jakaś próba.
- To jak w Bajkach Ezopa. - Słucham?
Zakład, kto zmusi wędrowca, żeby zdjął płaszcz.
Chcesz użyć słońca zamiast wiatru.
Tak?
Chwileczkę.
Witaj, stryju.
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI
Sprzedałem brata i gnębiłem bratanka.
Tak, wiem.
To ja jestem za to wszystko odpowiedzialny.
- Stryju. - Nie.
Znam swoje występki.
Kierowała mną chciwość i próżność.
Tak, wiem.
Moo-il, daj wyrodnemu bratu nauczkę, którą popamięta.
Unieś bat, a ja z chęcią przyjmę cios.
Daj spokój z tą farsą.
Czego chcesz?
Chciałem zdecydować, czy lepiej stanąć
po stronie pana Janga, czy Yi-kyung,
ale nie potrafię.
Zaraz od tego zwariuję.
Jak prezes nie podejmie decyzji, to kto?
Gun-woo.
Czy możesz przejąć
realizację Projektu Neomiasto?
- Słucham? - Przyszłość Grupy od tego zależy.
Jeśli chwycisz za wodze i wyznaczysz kurs,
ja popchnę nas w tę stronę.
Stryju, to...
Nie ma mowy.
Nie próbuj takich gierek.
- Moo-il. - Chcesz być prezesem,
ale nie chcesz stresu.
Więc wolałbyś zrzucić go na Gun-woo. O to chodzi?
Jeśli nic nie zrobimy, stracimy Projekt Neomiasto.
To nasze dzieło. Jakieś kundle mają jeść z naszej miski?
Ty sprowadziłeś te kundle, żeby zostać prezesem!
Ty!
A teraz chcesz się ich pozbyć?
Nie o to chodzi, Moo-il.
Zrobię to.
Musimy chronić Grupę.
Gun-woo.
Jeśli Parkowie nie zaczną współpracować, stanie się to, co mówi stryj.
Grupa Moojin będzie tylko wydmuszką,
a pan Jang albo Yi-kyung będą się uważali za właścicieli.
Tak, o to właśnie mi chodzi.
Ochronię Grupę i dokończę dzieło twojego życia.
Zrobię to, ojcze.
Dobrze.
Zapnę panu pasy.
Dobrze.
Ojcze.
Gi-tae.
Co się...
Nagle zemdlałeś.
Wezwij doktora Ima.
Były problemy, więc przenieśliśmy cię
do innego szpitala.
Gdzie ja jestem?
Nie martw się. To dla twojego dobra.
Gi-tae.
Smarkaczu.
Wrócę później.
Gi-tae.
Gi-tae...
Nie wypuszczajcie go ani nikogo nie wpuszczajcie.
Całe piętro jest nasze, więc zatrzymujcie każdego, kto wygląda podejrzanie.
Tak jest.
Nie możemy izolować go w nieskończoność.
Z biegiem czasu ochrona będzie coraz większym problemem.
Więc jak długo...
Kto wie?
Najwyżej miesiąc?
Do tego czasu będzie pan musiał przejąć Chunha.
Zarówno firma, jak i konsorcjum,
są pełne popleczników ojca.
Dlatego oferuję swoją pomoc.
Musimy pozbyć się ludzi, którzy mogą nam przeszkodzić,
i jeden po drugim rozwiązywać nieuniknione problemy.
Proszę iść z panem Jo.
Ojciec też nie jest bez winy.
Gdyby we mnie uwierzył, nie posunąłbym się do tego.
Przyszła pani Ma-ri.
Tato, co się stało z dziadkiem?
Pani?
Dzień dobry.
Chciałam odwiedzić go w szpitalu, ale mnie nie wpuścili!
Jest bardzo chory?
Potrzebuje ciszy i spokoju.
Musisz być cierpliwa.
Jak bardzo jest chory? Co mu jest?
Załatwiliśmy już Moojin i Chunha.
Został tylko Tae-joon Jang.
Dzwonili z Geo Construction.
Drugi przetarg odbędzie się w zgodzie z przepisami,
nie będzie mowy o ustawieniu wyniku.
Jeśli jakaś firma będzie się uciekała do niedozwolonych środków,
zostanie ona wykluczona z prac nad Projektem Neomiasto
w jakimkolwiek wymiarze.
Ostrzegam państwa
jako koordynator Projektu Neomiasto Moojin.
Proszę ich obserwować.
Dobrze.
Może pan odejść.
Tak jest.
Niestety Geo Construction nie weźmie udziału w drugim przetargu.
Zrzucił obowiązki na bratanka, a sam ukrył się w gabinecie prezesa.
Mogłaś być dla niego trochę łagodniejsza.
Stryj jest chciwy, ale łatwo go przestraszyć.
Ty i pan Jang zbyt agresywnie go zaatakowaliście.
Rodzina ponad wszystko.
To wzruszające, jak pojednaliście się w potrzebie.
Zostaw naszą firmę w spokoju.
Ja zadbam, żeby pan Jang zrobił to samo.
Koordynujesz Projekt, tak?
Jako że nacierpiałeś się w piwnicy, zostawię cię sobie na koniec.
Dopóki nie uporam się z panem Jangiem, naciesz się stanowiskiem.
Jeśli pan Jang polegnie, nie będziemy mieli powodu do walki.
Dlatego Se-jin pracuje dzień i noc.
Jeden kryje się za bratankiem,
drugiego więzi własny syn.
Obaj są bezużyteczni.
Odkąd Yi-kyung wróciła, sprawy przybrały dziwny obrót.
Myśli pan,
że to ona za tym stoi?
Jej celem
z pewnością jest pan.
Chciałem dać jej spokój do ceremonii 49. dnia od śmierci jej ojca,
ale ona zaczyna być solą w oku.
Proszę się temu przyjrzeć.
Tak jest.
Mówiłaś, że nic dziś nie jadłaś.
Zjedz to i zepsuj sobie figurę.
Se-jin.
Co?
Co jeśli...
mój dziadek umrze?
Ostatnie, co do niego powiedziałam,
to że nienawidzę go, bo nie dał mi pieniędzy.
Co jeśli to będą moje ostatnie słowa do niego?
Ma-ri...
DZIADEK
Pisanie imienia na czerwono przynosi pecha.
Chyba zgłupiałam.
On wyzdrowieje.
Twój dziadek jest okazem zdrowia.
Zobaczy, jak poznasz i poślubisz wspaniałego mężczyznę,
i będzie trzymał w ramionach twoje dziecko.
Już dobrze?
Halo?
Tak. Zaraz do pani przyjdę.
Twoja szefowa?
Tak.
Była niedawno u nas w firmie.
Chyba roztrząsała z tatą jakąś poważną sprawę.
W czymś przeszkodziłam?
Nie, w niczym.
Udało ci się wyjść z martwego punktu w sprawie Collin Company?
Jeszcze nie.
Ale chyba znalazłam rozwiązanie.
Twoim celem jest była żona, która dobrze zna realia firmy.
To nie tak.
Chcę sprawić, że sama zechce pomóc.
Wykorzystanie matczynej miłości nie jest złym pomysłem.
Cele, strategie...
Ja o tym tak nie myślałam.
Oczywiście. To do ciebie podobne.
Jak mogę pomóc?
Nie może pani. Gun-woo mi bardzo pomaga.
Dobrze. Gdybyś potrzebowała kiedyś pomocy, powiedz.
Wie pani, że dziadek Ma-ri jest w szpitalu, prawda?
Słyszałam.
Nie wie pani, jak się czuje?
Ma-ri bardzo się martwi.
Nie martw się cudzymi sprawami.
Tylko utrudnisz sobie życie.
To też do mnie podobne.
Pani Kim, mogę panią prosić?
Nie martw się cudzymi sprawami.
Tylko utrudnisz sobie życie.
ODEBRANE WIADOMOŚCI
Co?
Znasz moją mamę?
Wydawała się bardzo przejęta, kiedy usłyszała o synu.
Może dać się przekonać łatwiej, niż myśleliśmy.
Nie nastawiaj się za bardzo.
A jeśli nie, to cóż.
Tak czy siak, spełniamy dobry uczynek.
Na pewno jesteś zajęty firmą. Może nie powinnam była dzwonić.
Ja też mam propozycję dla pani Mi-yun Jung.
Musi być sposób, żeby pomóc jej w procesie o przyznanie opieki w USA.
Mamy w tamtejszej filii dział prawny.
Byłoby cudownie.
Halo?
W Internecie nic nie jest tajne.
Nawet skomplikowane hasło
nie jest w stanie zapewnić prywatności.
Przed rozwodem zdradzała pani męża,
więc przegra pani proces o przyznanie opieki.
Rzecz jasna, chyba że pani mąż
nigdy nie zobaczy tych zdjęć.
Czego pani chce?
Collin Company.
Powiedziałaś komuś
o dzisiejszym spotkaniu?
Nie. Wczoraj nagle dostałam telefon,
więc nie zdążyłam...
Wciąż badasz sprawę prawdziwego właściciela Collin Company?
Udało ci się wyjść z martwego punktu w sprawie Collin Company?
Widziałam się wczoraj z panią Seo.
Pytała, jak idzie śledztwo,
więc wspomniałam o Mi-yun Jung.
Halo?
Czy nasz gość
przez przypadek nie przyszedł do ciebie?
Nie sądzę, żeby to był przypadek.
Dobrze nam się rozmawia.
Pani Jung.
Jak mogłaś tak się przed nas wepchnąć?
Proszę pani.
Co pani jej powiedziała?
O jej synu i mężu.
A ona mnie o prawdziwym właścicielu Collin Company.
Za jakiś czas byśmy się tego dowiedzieli.
Na wiosnę?
A może za rok?
Tym się różnicie.
Yi-kyung woli zdmuchnąć płaszcz wichrem zamiast ogrzać wędrowca.
Czy pani jej groziła?
Chętnie opowiedziałabym o tym przy herbacie...
ale nie mogę się spóźnić na kolejne spotkanie.
Prawdziwym właścicielem
jest pan Jang, prawda?
Tak.
Niech pani zakończy tę walkę na dobre.
Dziękuję.
Wygląda na to, że pan Jang
nie będzie już krzywdził pani Seo i ciebie.
Kiedy to wyjdzie na jaw,
to koniec jego kariery politycznej.
W scenariuszu nie ma żadnych
niewygodnych tematów.
Dobrze.
Proszę mówić powoli
i spokojnie.
To oczywiste.
Dzień dobry.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Dzień dobry panu.
Jest pan teraz prezesem telewizji, prawda?
Tak, jestem.
Wspaniale.
- A to dyrektor generalny. - Miło pana poznać.
Jeszcze się zastanawiam.
Okrutna zemsta
czy przydatne narzędzie.
Co bardziej pomoże mi
w tworzeniu własnego imperium?
Pani Seo.
To nieuprzejme, tak wchodzić.
Niech zostanie.
Słyszałem, że wróciła pani z Japonii.
Proszę zostawić nas samych.
ZAPYTAJ DOŚWIADCZONEGO: ŻYCIE I LUDZIE
„Zapytaj doświadczonego: życie i ludzie".
Ładna nazwa programu.
Im więcej człowiek w życiu przejdzie,
tym więcej nabiera doświadczenia
i tym więcej ma do powiedzenia.
Powinien pan też opowiedzieć, jak zdradził pan mojego ojca.
Pół-Koreańczyka, który przyjechał z Japonii.
Pod płaszczykiem przyjaźni
zagarnął pan jego pieniądze i owoce jego pracy.
Bong-soo
pomógł nam osiągnąć to, czego pragnęliśmy.
A potem bezlitośnie się go pozbyliście,
dzięki systemowi transparentności finansowej.
Na pana wywierano naciski polityczne,
a prezes Moo-il Park
chciał przejąć fortunę mojego ojca.
To wszystko przeszłość.
Pewnie uważa się pan za zwycięzcę,
skoro jeden z rywali
trafił do więzienia,
a drugi zmarł.
Czy nie mam racji?
Żeby zostać prawdziwym zwycięzcą,
muszę stać się szarą eminencją.
Yi-kyung.
To ty przygotowałaś grunt
pod mój powrót.
Ale nie możesz już
cofnąć tego, co zrobiłaś.
Zdobyłam dowody ujawniające prawdziwego właściciela
Collin Company.
Posłużył się pan bratankiem żony,
żeby wyprowadzić z kraju fundusze publiczne.
Potem trafiły one do pana prywatnej kieszeni.
Czy naród pozwoli
na taką szarą eminencję?
HAN FEIZI
To pana ulubione dzieło, Han Feizi.
Jest tam taki cytat.
„Nikt nie poddaje się u stóp góry.
Ludzie upadają, potykając się
o niewielkie kopczyki ziemi".
Co pani robi?
Kiedy odebrałam prochy ojca, podjęłam decyzję.
Przebiegłe, odrażające
wcielenie chciwości.
Tae-joon Jang, zaślepiony zachłannością i wizją siebie jako szarej eminencji.
Przysięgam...
że spełnię to pragnienie.
Słucham?
Zgodnie z życzeniem, zostanie pan szarą eminencją.
Doprowadzę do tego.
Ale wymagam
bezwzględnego posłuszeństwa.
Chcesz wydawać mi rozkazy? Jak śmiesz?
Musi pan paść przede mną na kolana.
W przeciwnym wypadku
dokumenty na temat Collin Company
ujrzą światło dzienne.
Szara eminencja
czy zrujnowany starzec?
Kim chce pan zostać?
Tobie nie chodzi o zemstę.
Ty chcesz mieć cały świat w garści.
Od początku mówiłam,
że nie szukam zemsty.
Z czymś takim
nie może pan pokazać się na wizji.
Wciąż zastanawiam się...
co z panem zrobić.
Odpuść.
Nie równasz się...
z nimi.
Nie mówiłam, że będę walczyć.
To interesy.
Przydatne narzędzie.
AKTYWISTA SPOŁECZNY Z WIEDZĄ I DOŚWIADCZENIEM POLITYCZNYM
Musi ci być zimno.
Co się stało?
AKTYWISTA SPOŁECZNY Z WIEDZĄ I DOŚWIADCZENIEM POLITYCZNYM
Co masz na myśli?
Nie miała pani oddać
dokumentów na temat Collin Company prokuraturze albo mediom?
Proszę pani.
Wsiadasz czy nie?
Pani z niczego
nie chciała zrezygnować.
Pewnie dzięki tym dokumentom
zawarła pani układ.
Wciąż realizuje pani swój plan.
Mam rację?
Wsiadaj. Nie ma korków, szybko dojedziemy.
Se-jin.
Pojadę autobusem.
To okrężna droga.
Tak wolę.
Na pewno?
Tak.
Wracaj bezpiecznie.
Pani również.
Napisy: Juliusz Braun